|
มิ้ง-
มิ้ง
มิ้ง---
เสียงจักจั้นที่เกาะอยู่ตามต้นไม้ริมหน้าต่างดังเข้ามาถึงข้างเตียง หน้าร้อนกำลังจะหมดไป ตัวเราเอง...ก็กำลังจะหมดไป
ยูคิมูระ เซอิจิยกแขนที่ผ่ายผอมขึ้นมองดู แสงจันทร์สะท้อนสีผิวขาวซีดให้ขาวขึ้นไปอีก แขนเรียวพลิกกลับไปมาดูข้อพับสีซีด หมุนดูข้อมือที่เคยคล้ำแดดสีซีดเซียว ที่ซานาดะไม่ยอมแตะต้องคงไม่ใช่เพราะห่วงอาการป่วยของเราหรอก แต่เป็นเพราะเราในตอนนี้ดูน่าเกลียดจนไม่น่าสัมผัสมากกว่า...
ถ้า...พรุ่งนี้การผ่าตัดไม่สำเร็จ แล้วชั้นจะไปอยู่ตรงที่ไหนของนายกันซานาดะ...
ก็ตรงข้างๆ ชั้นเหมือนเดิมนั่นแหละ...
ร่างบางหันควับตามเสียงทุ้มที่ดังแทรกมา
...มาทำไม พรุ่งนี้แข่งแล้วนะ
ถ้ามาพรุ่งนี้..ก็คงไม่ได้ยินที่นายพูด ราชันย์ที่เคร่งขรึมยิ้มออกมาเฉพาะยามที่อยู่กับคนสนิท
กลัวเหรอยูคิมูระ..? มือหนาประคองใบหน้าปริ่มน้ำตา
กลัว..กลัวว่าจะไม่ได้อยู่ใกล้นายอีกต่อไป ถ้าไม่มีความรู้สึกจะเล่นเทนนิสก็ไม่ได้ สัมผัส..นายก็ไม่ได้...
ริมฝีปากร้อนเคลื่อนไปประกบซับน้ำตาที่เปียกชุ่ม ลิ้นนุ่มเลียซับน้ำตาริมฝีปากเคลื่อนประทับไปทั่วใบหน้าก่อนจะมาหยุดลงที่ริมฝีปากบาง รสสัมผัสที่ดูดดื่ม ความหอมหวานแผ่ซ่านกระจายกรุ่น ปลายลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดเรียกหากันอย่างหิวกระหายในรสสัมผัส ไม่มีคำพูดใด มีเพียงสายตาที่จ้องประสานเข้าด้วยกันอย่างร้อนแรงและนุ่มนวล
ไม่ว่าจะเป็นยังไง ที่ของนายคือข้างๆ ชั้นตลอดไป
ซานาดะ...
ฝ่ามือหนาประคองแผ่นหลังบางอีกมือหนึ่งก็กดหัวไหล่ร่างเล็กให้แนบไปกับเตียง ริมฝีปากร้อนประกบซอกคอขาวนวลที่บัดนี้ดูจะขาวยิ่งกว่าเก่าเมื่อแสงจันทร์สาดส่องลงมา ปลายลิ้นร้อนตวัดหาความหวานลามลงมาใต้ซอกคอเสื้อสีหม่น มือหนาซุกไซ้ไล่เอาผืนผ้าออกจากผิวกายขาวเนียน ความร้อนจากฝ่ามือเรียกเอาเสียงหวานหอบพร่าดังผะแผ่ว
โดย uza-usa [10 ส.ค. 2547 , 15:29:32 น.] ( IP = 202.28.21.6 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 9
อะ..อา ซานา..ดะ
นะ..นายมีแข่งนะพรุ่งนี้ ร่างบางร้องท้วง
เป็นห่วงตัวเองก่อนเหอะ
ชั้นจะไม่อ่อนโยนหรอกนะ ร่างสูงดึงเสื้อยืดออกจากตัวคร่อมร่างเล็กที่เกือบจะเปลือยเปล่าอยู่รอมร่อ
จะรุนแรงก็ได้..ทำ..ให้ชั้นรู้สึกว่ายังมีชีวิตอยู่ที
ยูคิมูระ..
แขนเรียวยกขึ้นดึงศีรษะร่างสูงโน้มลงมาประกบริมฝีปากอีกครั้ง ความร้อนแรงที่มากขึ้นกว่าเมื่อครู่ ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดดึงดูดเข้าหากันอย่างรุนแรง ความต้องการที่มากมายหลั่งไหลพรั่งพรูราวกับสายน้ำเชี่ยว
นาย..ผอมลงไปเยอะนะ มือหนาไล้ไปทั่วร่างบางสำรวจร่างกายที่ไม่ได้แตะต้องมานาน เพียงสัมผัสแผ่วเบาก็เรียกเสียงความปรารถนาจากร่างบางได้ทันที
อ๊ะ..ซานาดะ ฮ้า..
ปลายลิ้นและเล็มผิวขาวไล่ลงมาจากซอกคอ ปลายนิ้วไล้วนอยู่บริเวณยอดอกร่างบาง มือเรียวดันศีรษะร่างสูงลงไปกลางหน้าอกด้วยความร้อนใจ ปลายลิ้นร้อนลากไล้วน
ยอดอกสีชมพูเข้ม ฟันแกร่งกัดเม้มอย่างไม่ปราณี
อะ..อ๊า~ ซานา...
เสียงครางหอบของร่างบางยิ่งเรียกความต้องการของซานาดะมากขึ้นไปอีก มือหนาไล่ต่ำลงไปยังเบื้องล่างกอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางก่อนที่จะเร่งจังหวะจนร่างบางสะดุ้งเฮือกอย่างแรง
อ๊ะ..อ๊ะ..ซานาดะ อ๊า..ระ เร็วอีก ร่างเล็กคราง
ยูคิมูระ...
ลมหายใจหอบรุนแรงทั้งสองสอดประสานกัน ผิวกายที่แนบชิดจนอากาศก็ไม่อาจแทรกผ่าน ฝ่ามือหนาเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนสุดทางปรารถนาของร่างบาง นิ้วแกร่งสอดแทรกไปตามช่องทางร้อนชื้นด้านหลังอย่างหมดความอดทน
พร้อมรึยัง..ยูคิมูระ
ร่างบางหอบกระชั้นโอบรอบคอร่างสูงอย่างแน่นหนาเป็นคำตอบ ร่างแกร่งสอดแทรกความแข็งแรงเข้ากับร่างบางราวกับเป็นคนเดียวกัน เสียงแห่งความสุขประสานกันทั้งร้อนแรง แต่อ่อนหวานในคราวเดียวกัน
โดย uza-usa [10 ส.ค. 2547 , 15:30:29 น.] ( IP = 202.28.21.6 : : )
ความเห็นของเด็กในไร่คนที่... 10
ยูคิ..มูระ
อ๊ะ..อ๊ะ ซานาดะ เรียกชื่อ..ชั้น เสียงหวานแหบพร่า
...เซอิจิ อ๊ะ...
ร่างกายที่ถูกเติมเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสมและความปรารถนาที่หอมหวาน...
บัดนี้ความเข้าใจกันดูท่าจะสำเร็จสักที
ซานาดะก้มลงจูบใบหน้าขาวนวลอย่างแผ่วเบา ร่างกายที่อ่อนล้าหลับสนิท ลมหายใจที่สม่ำเสมอทำให้รู้ว่าคนตรงหน้ายังคงสบายดี
|
