ท้องทุ่ง ท้องทุ่ง ท้องทุ่ง

     กระท่อมน้อย  อยู่ปลายนา  ทาแสงเดือน

หมอกเป็นเพื่อน  กับซังข้าว  เราสุขสรรค์

เดือนเพ็ญแจ่ม  ทำหน้าที่   แทนตะวัน

แต้มสีสัน ชีวิตทุ่ง  ให้รุ่งเรือง

     เสียงขลุ่ยหวาน  ผ่านกลั่นกรอง  ทำนองรัก

ซึ้งยิ่งนัก  คนที่เป่า  เขาอยู่ใหน

ยินแต่เสียง  ลอยตามลม  มาแต่ไกล

ประดับให้  ทุ่งราตรี  มีชีวา

    เสียงขลุ่ยหวาน  ประสานแสง  แห่งจันทร์เจ้า

จันทร์ไม่เหงา  ดาวเป็นเพื่อน  เพื่อทอฝัน

สรรพสิ่ง  ถ้อยอาศัย  ไม่เบียดกัน

ขลุ่ยแว่วหวาน  หอมจรุง  ทุ่งวิวา

    ซังข้าวไหว  ไก่ป่าขัน  จันทร์ใกล้ลับ

ขอบฟ้าจับ  แสงตะวัน  บอกความหมาย

ใกล้แจ้งแล้ว  นกกระปูด  ร้องกลางไพร

กิ่งไม้ไหว  คลายโบกมือ  อำลาจันทร์

     จันทร์อ่อนแสง  หมดแรงแล้ว  จำต้องจาก

เอ่ยคำฝาก  เมฆฟ้าใส  อย่าได้เหงา

มีอาทิตย์  อยู่เป็นเพื่อน  เหมือนมีเรา

ตะวันเช้า  สวยสดใส  ไม่แพ้จันทร์

     หมู่ซังข้าว  ยืนแน่นิ่ง  รับวันใหม่

วิหคไพร  ออกจากรัง  หาอาหาร

บัวอุบล  พ้นผิวน้ำ  ผลิกลีบบาน

เตรียมน้ำหวาน  คอยต้อนรับ  เพื่อนภมร

    ตะวันสาย  ใจยังชื่น  ระรื่นชุ่ม

ด้วยสุมทุม  กลุ่มดอกจาน  บานใสว

แดดจะแรง  เจ้าก็บาน  อย่างเต็มใจ

หนึ่งความหมาย  บ่งบอกถึง  ถิ่นท้องนา