อยู่กับที่ตรงนี้ก็ดีอยู่ แต่ไม่รู้ทำไมใจอ่อนไหว ไม่คืนมาแต่ก็ห้ามเธอเปลี่ยนใจ ไม่กลับไปแต่ใจก็หวงเธอ กลายเป็นคนบ้าบอก็เพราะรัก มันยากนักแต่ใครให้เสนอ เพื่อนและใจบอกให้ไปหาเธอ แต่ทุกทีที่ได้เจอเริ่มหมมดเเรง (ก็)ได้แต่ยืนมองคนอื่นเขาเดินผ่าน คนอย่างฉฮฺนทำได้แค่แอบแฝง ทรุดนั้งลงทั้งที่ตัวยังมีแรง ไม่อยากแข่งกับใครเพราะรู้ตัว (แต่)พอลุกขึ้นจะเดินไปทุกครั้ง คนข้างหลังวิ่งตามมาให้หลีกหนี เขาบอกว่าเราไม่มีอะไรดี ให้เรานี้หลีกทางอย่าขว้างตา เลยไม่อยากให้ตัวเองมีปมด้อย ใจเลื่อนลอยไร้คนจะปรึกษา เมื่อเขาเดินผ่านเราไปพร้อมเธอลา คนไร้ค่าได้เพียงมองแล้วถอนใจ (แต่) ที่เคยบอกจะยืนอยู่ตรงนี้ จะไม่มีเรื่องอื่นให้หวั่นไหว จะเป็นห่วงตัวเธอตลอดไป ไม่ว่าใครจะอยู่ในใจเธอ...... (ในความทรงจำฉัน จะมีเธออยู่เสมอ)
|
||||||
|
ความคิดเห็นที่ 41 ผู้โพส : ปป สถานะ : ทั่วไป |
9/07/2008 - 10:59
 |
||||
ระยะทาง...เวลา...นาที..
