ลองมาอ่านดูค่ะ เศร้าๆ

เรื่องย่อ......

แม้จะพร้อมทั้งอารมณ์และลีลา แต่แจนก็ไม่ได้ทำร้ายพลอยในวันที่เธอถูกบอกให้เลิกเป็นสมาชิกชมรม แจนดีใจที่เธอหักห้ามตัวเองไว้ทัน เมื่อย้อนภาพกลับไป อาจเป็นอะไรบางอย่างในแววตาหรือบนใบหน้าของพลอยที่หยุดยั้งความฉุนเฉียวของ สาวน้อยได้อยู่หมัด (ทำให้เธอไม่ได้ “ปล่อยหมัด”!) แจนคิดว่าเธอเห็นตัวเองบนใบหน้าของพลอย ไม่ใช่เฉพาะตัวเองที่สะท้อนอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย แต่รวมทั้ง “ตัวเอง” ในแง่ของความเป็นผู้ถูกกระทำ ของความเป็นผู้แพ้ แจนเห็นร่องรอยของแทน เห็นความเหนื่อยล้าอดหลับอดนอนบนผิวพรรณของพลอย ในวินาทีนั้นแจนอยากโอบกอดพลอยมากกว่าจะชกเธอ

เราต่างตกเป็นเหยื่อเหมือนกัน...แจนคิด แต่เธอไม่อาจพูดออกมา......

ติดตามต่อได้ที่ http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=bedroomgirl ค่ะ